Liškiavos kultūros centras

Urząd Państwowy Centrum Kultury w Liszkowie latem 2006 roku rozpoczął realizację projektu „Uporządkowanie zespołu klasztornego w Liszkowie i dostosowanie go do celów turystycznych”, którego podstawowym celem jest dostosowanie klasztornego w Liszkowie do potrzeb działalności turystycznej i kulturalnej.

Zespół architektoniczny XVII w. w Liszkowie znajduje się na lewym wybrzeżu Niemna, w odległości 8 kilometrów od Druskiennik. To wspaniała perła baroku w Południowej Litwie, często zwiedzana przez turystów z całego świata i Litwy. W całym tym zespole dominuje i upiększa go – Kościół Trójcy Przenajświętszej, wspaniały budynek z okresu późnego baroku.

W latach 1990-1997 kościół został całkowicie odrestaurowany i wcielony do nowego życia dzięki staraniom i trosce plebana kanonika Valiusa Zubaviciusa. W piwnicach pogrzebanych kościoła w otwartych grobach zachowały się zwłoki dominikańskich zakonników, urządzona wystawa zabytków liturgicznych.

Fundator zespołu Jurgis Kosyla żył w Liszkowie 310 lat temu z żoną Krystyną. Testamentem z dnia 22 kwietnia 1697 r. zapisał wszystkie dobra Liszkowa na imię dominikańskich zakonników, lecz pod warunkiem, że po przybyciu z Sejn do Liszkowa zbudują oni kościół na cześć Trójcy Przenajświętszej i klasztor, w którym też zamieszkają. Dominikanie wolę fundatora spełnili i ten wspaniały zespół zachował się do dnia dzisiejszego.

Ten budynek późnego baroku upiększają freski włoskich malarzy, 7 z nich to ołtarze w stylu barokowo-rokokowym, stare autentyczne ławy z intarsjami dominikańskimi oraz obrazy XVIII - XIX w. o tematyce sakralnej. Dominikanie ten klasztor zamieszkiwali niedługo, od 1699 do 1813 roku, ponieważ ówczesna władza cywilna nie pozwoliła nabierać do klasztoru nowicjuszy i w taki sposób klasztor, bez możliwości odnowienia się, znikł. W 1813 roku, po śmierci ostatniego zakonnika z Liszkowa, biskup swym Dekretem przekazał wszystkie budynki klasztoru wraz z kościołem do zarządu parafii. Jak by nie było żal, klasztor dominikański w Liszkowie tak i nie został odtworzony do dziś.

Po Pierwszej Wojnie Światowej w budynku klasztoru w Liszkowie siedzibę miało Centrum Gromadzkie, poczta, sklepy i kilka innych urzędów, w roku 1939 zostało utworzone Centrum Turystyczne. Przyjeżdżali tu 40-50-osobowe grupy turystyczne z zagranicy. O ich zakwaterowanie i wyżywienie troszczył się pleban parafii.

W 1941 roku budynki klasztoru były nacjonalizowane przez władze sowieckie, z 1947 r. w ciągu trzydziestu lat czynna była Szkoła Liszkowska, z 1977 r. w tych budynkach urządziło się Zjednoczenie Krawców „Lelija“. To przedsiębiorstwo doglądało, remontowało budynki, na nowo nakryło dachy, chroniąc w taki sposób zespół przed całkowitego wyniknięcia.

W roku 1998 decyzją Rządu RL administracji obwodu alytuskiego zlecono założyć Urząd Publiczny Centrum Kultury w Liszkowie, które by prowadziło działalność kulturalną, oświatową, turystyczną. Założycielami tego urzędu są administracja naczelnika obwodu alytuskiego i Biskupstwo Vilkaviskiai.

 

Kontakty

Zespół architektoniczny do zwiedzenia co dzień, oprócz poniedziałku,
w godz. od 10 do 12 i od 14 do 16.

VšĮ “Liškiavos kultūros centras”

LT-65319 Liškiava, Merkinės sen.,Varėnos r. sav.

Tel./faks. (+370 310) 44210

Tel. (+370 610) 66844

Dyrektor Valius Zubavicius Tel. (+370 699) 66844

E-mail: lkc@liskiava.lt